Hoe is het gekomen dat jullie allebei bij BAS zijn gaan werken? 

Bart: “Ik was toe aan iets nieuws en zag een monteur-vacature van BAS voorbijkomen. Toen heb ik het tegen mijn broer gezegd en daarna gesolliciteerd.” 

Wim: “Ik wist niet dat ze bij ons iets zochten, dus ik heb het nagevraagd. Toen gaven ze aan dat ze ‘een tweede Wim’ zochten. Nou, die kende ik wel. Dus heb ik ze het nummer van Bart gegeven…” 

Zo kwam Bart via Wim bij BAS terecht. Niet helemaal toevallig dus, maar wel op een manier die goed past bij de broers: praktisch, direct en zonder al te veel omwegen. 

Jullie werken allebei bij BAS. Wat merken jullie daarvan in de praktijk? 

Bart: “Carpoolen is handig!” 

Wim glimlacht en beaamt dat meteen. Toch staan de broers niet de hele dag samen aan dezelfde truck. 

Bart: “Verder merken we er niet veel van. We werken soms naast elkaar in de straat, maar zijn ieder met onze eigen taken bezig.” 

"We schakelen nét iets sneller tussen werkorders" 

Wat vinden jullie leuk of bijzonder aan het feit dat je broer ook onderdeel is van BAS? 

Bart: “Wim heeft mij ingeleerd en daarmee zijn werkwijze overgebracht. Daardoor kunnen we altijd direct elkaars werk overnemen.” 

Die gedeelde werkwijze maakt volgens Bart verschil. Niet omdat andere collega’s dat niet zouden kunnen, benadrukt hij, maar omdat het normaal gesproken tijd kost om te begrijpen hoe iemand werkt voor je werk kunt overnemen. 

Bart: “Wim en ik delen dezelfde werkwijze, dus wij schakelen net iets sneller tussen orders.” 

Een mooi voorbeeld hiervan is de truck van Schoones. Bart bereidde de werkzaamheden voor en Wim maakte het werk af. Zonder lange uitleg, zonder zoeken, gewoon doorgaan waar de ander gebleven was. Een soort technische estafette, maar dan met momentsleutels, ervaring en broederlijke afstemming. 

Toch zijn de broers zeker geen kopieën van elkaar. Hun manier van werken mag dan op elkaar lijken, de indeling van hun gereedschapskist is juist heel verschillend. Zo werkt Wim enkel uit lade 1 en 4 (van de 9) en heeft Bart al zijn favorieten in lades 2 en 3 liggen. Dezelfde aanpak dus, maar met een eigen systeem in de lade. 

Ook heeft Wim zijn broer nog iets “geleerd”. Bart moest bij het de vorige locatie van het BAS Truck Center aflevercentrum eens een paar trucks op het terrein verplaatsen. Wim liep met hem mee naar een lege plek, keek zijn broer aan en riep: “Succes.” Daarmee was de rijles afgerond. Of Bart daarna echt kon rijden? Laten we zeggen: hij is er inmiddels handig genoeg in geworden. 

Wie van jullie vertelt thuis de meeste BAS-verhalen? 

Bart: “Als een truck over de weg rijdt, check ik altijd of het BAS-plaatje op de gril van de truck zit of kijk ik naar het kenteken. Dan wil ik weten of het er een is waar ik, Wim of een andere collega aan gewerkt heeft. Laatst kwam ik bijvoorbeeld in Duitsland een truck van VTS tegen. Dan denk ik wel: daar heb ik aan gewerkt.” 

Wim: “Dat doe ik ook.” 

Daarmee zijn de broers het snel eens. Ook onderweg blijft het monteursoog aan staan. Een truck is voor Bart en Wim niet zomaar een truck. Het kan zomaar een stukje eigen werk zijn dat ergens over de weg rijdt. En als je dat samen herkent, wordt zo’n BAS-plaatje toch net een beetje familie-eer op wielen.

BAS 40 jaar familiebedrijf

Als familiebedrijf weten we als geen ander hoe bijzonder het is als werk en familie samenkomen. Die familieband zie je niet alleen terug in onze geschiedenis, maar ook op de werkvloer. Want binnen BAS werken verschillende collega’s samen met broer, zus, partner, zoon of dochter. Ter ere van het 40-jarig jubileum als familiebedrijf zetten we enkele van deze families, zoals Bart en Wim Rijkers, in de spotlight. Lees ook direct het verhaal van broers Casper en Jelle.